نمایشنامه و تئاتر «رند خلوت نشین»

پری صابری (1 فروردین 1311 – 20 شهریور 1403)، کارگردان تئاتر، نمایشنامه نویس و نویسندۀ رمان ایرانی بود. وی در سال 1311 در کرمان متولد شد. پس از اتمام دورۀ متوسطه برای تحصیل در رشته سینما و تئاتر به پاریس رفت و در دوران دانشجویی فیلم کوتاهی دربارهٔ یکی از رباعیات خیام ساخت که به عنوان بهترین فیلم دانشجویی ۱۹۵۴ در فرانسه برگزیده شد اما چون در آن زمان فیلمسازی یک زن خارجی برای مردان فرانسوی برخورنده بود او به فراگیری تئاتر پرداخت. صابری پس از مدتی برای مطالعه در اسپانیا در سال ۱۳۴۴ به ایران بازگشت و پس از آن، گروه تئاتر «پازارگاد» را ایجاد کرد. صابری از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ مدیر فعالیت‌های فوق برنامه دانشگاه تهران بود و «تالار مولوی» را در تهران تأسیس کرد. او محل فعلی تالار را که یکی از انبارهای مخروبهٔ دانشگاه بود، با تغییر کاربری به تالار مولوی تبدیل کرد. این تالار یکی از بهترین سالن‌های بلک باکس ایران است که قابلیت جابه‌جایی جایگاه تماشاگران را داراست. از دیگر آثار پری صابری میتوان به ترجمۀ نمایشنامه هایی همچون «کرگدن اوژن یونسکو»، «مردگان بی‌کفن و دفن» و «شش شخصیت در جست‌وجوی نویسنده» اشاره کرد. او همچنین سابقۀ بازیگری در دو فیلم «شب قوزی» ساختۀ «فرخ غفاری» و «خشت و آینه» به کارگردانی «ابراهیم گلستان» را نیز دارد. از آثار نمایشی او می توان «من به باغ عرفان»، «هفت شهر عشق»، «شمس پرنده»، «لیلی و مجنون»، «سیاوش در آتش»، «رند خلوت نشین» و «هفت‌خان رستم» را نام برد که به گفته خودش نمایش «شمس پرنده» دربارهٔ مولوی از بهترین کارهایش بود که این نمایش تا سال ۱۳۹۵ بیش از ۲۰۰ اجرا در ایران، ایتالیا و فرانسه داشت. «شمسِ پرنده» و «اسطورهٔ سیاوش» دو نمایشی هستند که پری صابری در تالار یونسکو در پاریس به روی صحنه برد. وی در سال ۲۰۰۴ نشان هنر و ادب فرانسه را دریافت کرد. پری صابری در ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ در سن ۹۲ سالگی در تهران درگذشت.