دیوان «حافظ به سعی سایه»

امیر هوشنگ ابتهاج (۶ اسفند ۱۳۰۶ – ۱۹ مرداد ۱۴۰۱)، متخلص به «ه‍. ا. سایه»، یکی از ماندگارترین شاعران معاصر ایران و از برجسته‌ترین غزل‌سرایان سده اخیر است که با پیوند دادن سنت شعر کلاسیک فارسی و نگاه اجتماعی روزگار خود، جایگاهی ویژه در ادبیات فارسی به دست آورد. او از نوجوانی به شعر و ادبیات علاقه داشت و انتشار نخستین مجموعه شعرش با نام «نخستین نغمه‌ها» آغاز مسیری بود که بعدها او را به یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های شعر معاصر ایران تبدیل کرد. هوشنگ ابتهاج در طول بیش از هفت دهه فعالیت ادبی، آثاری ماندگار خلق کرد که از مشهورترین آن‌ها می‌توان به «ارغوان»، «حصار»، «سیاه‌مشق»، «یادگار خون سرو» و «در کوچه‌سار شب» اشاره کرد. شعرهای او با زبانی روان، موسیقی دلنشین و مضامین عاشقانه، اجتماعی و انسانی، نسل‌های مختلف فارسی‌زبانان را تحت تأثیر قرار داده است. بسیاری از سروده‌های سایه به تصنیف‌های ماندگار موسیقی ایرانی تبدیل شده‌اند و توسط برجسته‌ترین خوانندگان و آهنگسازان ایران اجرا شده‌اند. ه‍. ا. سایه علاوه بر شاعری، پژوهشگری برجسته در حوزه ادبیات فارسی بود و سال‌ها از عمر خود را صرف بررسی و تصحیح دیوان حافظ کرد. او همچنین در دهه ۱۳۵۰ با مدیریت برنامه «گل‌ها» و بنیان‌گذاری «گلچین هفته» نقش مهمی در حفظ و معرفی موسیقی اصیل ایرانی ایفا کرد. نام هوشنگ ابتهاج امروز نه‌تنها به عنوان یک شاعر بزرگ، بلکه به عنوان چهره‌ای تأثیرگذار در فرهنگ، ادبیات و موسیقی ایران شناخته می‌شود و آثارش همچنان از پرخواننده‌ترین و محبوب‌ترین آثار شعر معاصر فارسی به شمار می‌روند. هوشنگ ابتهاج در ۱۹ مرداد ۱۴۰۱ در سن ۹۴ سالگی در شهر کلن آلمان به علت نارسایی کلیه و کهولت سن درگذشت. پیکر او در باغ محتشم رشت به خاک سپرده شد.